Dag 12. Isalo Massief
 |
| 'Benzinestation' in Ranohira |
Isalo is een groot beschermd gebied rondom een reusachtig Jura-massief.
Hier dwars doorheen lopen twee spelonken waarvan we er deze ochtend één,
Le Canyon de Lemur, bezoeken. Het plan was hiervoor een 4WD te
charteren maar deze bleek niet meer voorradig. Dyna biedt daarom
aan ons te brengen met de auto. Terwijl we het pad ernaartoe volgen
horen we de scherpe stenen vervaarlijk over de bodem schrapen
en ruiken we voortdurend een lucht van verschroeid rubber. Dyna,
die toch echt heel zuinig is op deze auto, lijkt zich echter nergens
zorgen om te maken.
Na een klein uur kunnen we niet meer verder en gaan te voet in de richting van het reusachtige massief. We zijn zo vroeg mogelijk vertrokken om het handjevol toeristen in deze streek voor te blijven, en met succes. We zijn de enigen en hebben het geluk een troep bruine- en ringstaartlemuren te zien, in het woud aan het begin van de canyon. We zien twee bruine lemuren (waarvan het mannetje grijs is) minuten lang de liefde bedrijven terwijl anderen acrobatisch van tak naar tak springen.
 |
| massief van Isalo met de twee canyons |
We bereiken de canyon, een smalle spelonk tussen de honderden hoge meters hoge bergwanden. Er kabbelt een turqoise beekje doorheen, er groeien weelderige varens en er zijn watervallen. Het is onvoorstelbaar mooi en we klauteren zeker een uur over de rotsblokken diep de donkere spelonk in, tot we niet meer verder kunnen. De gids vertelt dat de kloof nog zeker 20 kilometer verder gaat, maar is verder ontoegankelijk voor mensen. Het idee van kilometers onbetreden wildernis voor me fascineert me..
Na de lunch maken we een wandeling in de richting van een waterval.
Ook hier is de natuur weer anders. Er is eigenlijk maar één
passende omschrijving voor: paradijselijk. Het lijkt wel een
kunstmatig aangelegde botanische tuin, zo perfect en mooi is
het, met opnieuw turqoise beekjes en weelderige begroeiing.
Het zijn de lemuren die ons eraan herinneren dat het toch allemaal
echt is. We zien opnieuw ringstaart- en bruine lemuren. Die
laatste zijn aan het paren op een rots terwijl een derde er
knus bovenop ligt. Ze trekken zich niets aan van ons en we kunnen
zo dichtbij komen dat we ze zouden kunnen aanraken. We wandelen
verder tot we bij de waterval komen die naar beneden klettert
in een diepe spelonk. Hier neem ik een duik in het ijskoude
water.
 |
| Bruine Lemuren |
Op de terugweg kruizen de lemuren, die zich voor de avond terugtrekken in de bergen, opnieuw ons pad. We maken ons onzichtbaar en zien een achterop geraakte lemuur angstig roepen naar zijn troep. Die beantwoorden zijn kreten vanuit de verte en het beest hupt opgelucht, vlak voor onze neuzen langs, terug naar zijn vriendjes. Een ringstaartlemuur slaat het geheel verveeld gaande in een boom boven ons. De enigen die zich tot onze spijt vandaag niet hebben laten zien zijn de witte sifaka's. Zij houden zich schuil in de bossen rond de rotsen, hoog boven ons.
 |
| 'Window of Isalo' |
Aan het eind van de middag rijdt Dyna ons naar de 'Window of
Isalo'; een gat in een rotspartij waardoor we de zon zullen
zien zakken. Dit alles in een weids, bizar en on-aards landschap.
Maar tegen de tijd dat het zover is verschijnt er plotseling
een bus vol Franse toeristen die overelkaar heen struikelen
om foto's te maken. We maken ons gauw uit de voeten.
|
previous