Het waait vandaag flink in Isalo en het is fris. We maken een vroege wandeling naar een 'Natural Swimmingpool'. Het pad loopt door de bergen vol bizar geërodeerde rotsformaties. We passeren een gat in een rotswand, dichtgemaakt met stenen. Het is een tijdelijk graf. Wanneer de overledene tot botten is vergaan (na 3 jaar) wordt hij eruit gehaald en feestelijk herbegraven in het familiegraf elders. Het is een bekend ritueel in deze streek. Bij een andere tombe zien we een leeg, kleurijk kistje uitsteken, waar ooit het lichaam van een klein kind moet hebben ingelegen.

We bereiken de poel, onderaan een waterval, in opnieuw een vruchtbare, begroeide omgeving. Het aanbod om hier te zwemmen slaan we af want het water ziet er wat vettig uit. Mogelijk omdat de mensen van de nabijgelegen camping zich hierin wassen.

Eenmaal terug nuttigen we een vroege lunch en rekenen af om zo rond 11 uur richting Ifaty te vertrekken, een badplaatsje aan de zuid-west kust.

Piscine Naturelle

We passeren een stadje waar tien jaar geleden Sapphire ontdekt is. Waar ooit slechts drie huizen stonden bevind zich nu een flinke stad waar mensen vanuit de hele wereld hun geluk beproeven. Sapphire van de beste kwaliteit doet hier zo'n 700 euro per gram. Er schijnt hier volop criminaliteit schijnt te zijn en Dyna durft er dan ook niet te stoppen.

Naarmate we de lange, goed onderhouden asfaltweg volgen en steeds zuidelijker geraken wordt het steeds heter en droger en er verschijnen weer baobabs in het landschap.

We zien de oceaan opdoemen en bereiken Tuléar, een nietszeggende stad waar alles dicht blijkt te zijn vandaag. Hier nemen we afscheid van Dyna Hij rijdt de komende twee dagen terug naar Tana waar we hem later weer zullen treffen. We drukken hem op het hart vooral rustig aan te doen en onderweg voldoende te rusten. Hij was al eens haast verongelukt nadat hij achter het stuur in slaap was gevallen.

Zonsondergang in Ifaty

Wij charteren vervoer naar het 22 kilometer verderop gelegen Ifaty. Onze taxi is een aftandse Renault 4 die in Nederland minstens 20 jaar geleden verplicht tot schroot vermalen zou zijn. Het ding piept, steunt, kraakt, rookt en maakt een hels kabaal. De deuren blijven niet dicht zitten en de bestuurder rommelt met elektriciteitsdraden om het gevaarte te starten. Al hobbelend gaan we zo op weg en zien bomen langs de weg die tot hun kruin in de zee staan. Blijkbaar is ook hier de zee dichterbij gekomen dan de mensen lief is.

We bereiken heelhuids ons hotel: bungalows aan een met kokospalmen omzoomd strand. We checken in en nemen later een kijkje bij het hotel ernaast. Het is welliswaar leeg maar net iets charmanter, vriendelijker en comfortabeler dan bij de buren, dus besluiten we morgenochtend hierheen te verkassen. Vanavond testen we hier alvast de kreeft. We doen ons tegoed aan verrukkelijke kreeft, krab en garnalen. Cum laude geslaagd voor de test dus. Voor de belangstellenden; Ifaty Beach Club is waar je zijn moet.

previous

next