Indri Indri

Het regenwoud ligt er dampend bij na de regen van gisteren en is gehuld in mysterieuze nevels. Na een tijdje lopen door het vochtige woud horen we de roep van de Indri Indri. Het heeft in de verte iets weg van het geluid dat dolfijnen maken. We betreden hun territorium en zien er al gauw een stuk of vijf: eerst hoog in de bomen maar dan steeds dichterbij. Ze gluren ons stoïcijns aan met hun teddyberen gezichten. Wanneer er eentje vlak boven ons een keel opzet merken we pas wat een oorverdovend lawaai ze kunnen produceren. Onze oren doen er pijn van. We bekijken de beesten ruim een uur maar er verzamelen zich steeds meer toeristen, dus gaan we weer op pad.

giraffe kever

Onze gids vertelt ons over de Aye Aye, een mysterieuze en uiterst zeldzame nachtlemuur die door veel locals wordt verafschuwd. Veel geloven dat het dier direct moet worden gedood indien het wordt gezien. Het heeft een afschrikwekkend uiterlijk met een bizarre, extreem lange E.T achtige vinger waarmee het insecten uit schorsen peutert. Toen het dier honderd jaar geleden werd ontdekt en gevangen werd genomen werd het getoond aan de dorpelingen. Zij deinsden geschrokken en vol afgrijzen achteruit en riepen “Ai! Ai!”. En daar heeft het beest vandaag de dag nog altijd zijn naam aan te danken, aldus de gids. Het enige wat wij van de Aye Aye zien is een stuk uitgelepelde schors. Het dier wordt maar hoogstzelden waargenomen.

Bij toeval ontdekken we nog een prachtige, grote Parson’s kameleon en zien we een reusachtige pissebed, zo'n 10 cm lang en 4 cm breed. Hij rolt zich gauw op tot een glanzend zwart balletje, die door onze gids lachend wordt opgegooid.

Tegen het middaguur beginnen we aan de laatste etappe van onze reis. We gaan verder oostwaarts richting Foulepoint, vanwaar we morgenochtend de boot zullen nemen naar ons einddoel; île Sainte Marie. Het gebied dat we doorkruizen is aangenaam, rustig en doet een beetje Zuid-Amerikaans aan met veel bananen- en palmbomen. Hier wordt fruit verkocht, véél fruit, en we stoppen om wat lychees te kopen. Deze zijn verpakt in fraaie gevlochten manden. We kopen zo'n mand - 4 kilo lychees - en rekenen daar 30 eurocent voor af. Inmiddels dromt er een massa dames met manden samen rond de auto. Ze willen op de foto. Hun mond valt open van verbazing als ze van Dyna horen wat we in Nederland zouden moeten betalen voor zo'n baal lychees. Plots verslapt de aandacht – wat verderop stopt een Taxibrousse. Nieuwe klanten dus, en de dames maken zich uit de voeten.

Parson's Kameleon

We passeren iemand die met een gestrekte arm een beest aan zijn staart vasthoudt; het is een rat, maar een wel hele grote; ik schat het lijf op ruim 50 centimeter! Het moet de Giant Jumping Rat zijn geweest, alweer zo'n merkwaardig dier dat alleen in Madagascar voorkomt. Gelukkig is het niet bedreigd.

Deze weg is een doorvoerroute voor goederen van en naar de haven van Tamatave. Er wordt voornamelijk benzine getransporteerd. Er rijden grote trucks en het is gezien de staat waarin sommigen verkeren niet verwonderlijk dat er veel mis kan gaan. In korte tijd zien we meerdere verongelukte trucks, waarvan er een met oplegger en al is gekanteld.

Er groeien hier overal travellerpalms, met takken die groeien als een waaier - tevens het symbool van de nationale luchtvaartmaatschappij.

brug bij Toamasina (Tamatave)

Tegen vieren arriveren we in Toamasina (Tamatave), Madagascar's grootste havenstad. Het is tevens een populaire vakantiebestemming voor de Malagasy. Even twijfelen we of we de nacht hier zullen doorbrengen maar besluiten toch maar door te zetten naar Foulepointe. Als we daar aanbelanden betrekken we een sfeerloze maar goedkope bungalow, Le Gentil Pecheur. We werpen een blik in de keuken van het resort en zijn bij dat we hier niet eten vanavond. De hele keuken is zwart en ziet er smerig uit. Desalniettemin zijn er minstens 2 busladingen Franse toeristen die hier wel eten. Met lange gezichten zien we ze kip met groente eten.

Nadat Dyna ons eerder deze reis zo gepassioneerd vertelde over de kreeften van Foulepointe, hebben wij hem uitgenodigd voor een maaltijd. Dus regelt hij vanavond kreeft voor 3 personen. Om 8 uur belanden we op een rieten matje in het zand waar 4 jongens op een minuscule barbeque kreeften voor ons grillen. Het is een mand vol, ik tel er een stuk of 10. Daarbij wordt cocopunch geserveerd, kokosmelk met rum, en het is heerlijk. Elk engels woord dat we met Dyna wisselen wordt door de jongens voortdurend herhaald, dus geven we ze een korte engelse les. We leren ze woorden als bottle, spoon en plate. De honden gaan aan de haal met de lege kreeften en wij doen voldaan onze bungalow aan.

previous

next