Dag 23. Toamasina naar Tana
 |
| "de trap" van Antananarivo |
Onze tijd op îIe Sainte Marie zit erop en we moeten terug naar Tana, vanwaar morgennacht ons vliegtuig naar Nederland vertrekt. Met de auto van Lakana worden we naar het vliegveld gebracht. Ondanks de harde regen (ook vandaag) arriveert ons vliegtuig op tijd. Er stapt maar een handjevol toeristen uit en evenzo weinig stappen er weer in.
We vliegen via Tamatave, de badplaats die we al eerder waren gepasseerd. De aansluitende vlucht naar Tana blijkt veel later te gaan dan de bedoeling is, en dus hebben we vier uur de tijd om Tamatave te bezoeken. Eigenlijk is dat best een welkome verassing.
Er staat een lange rij taxi's bij het vliegveld gereed en telkens wanneer ik mijn ogen langs de rij laat gaan maken ze simultaan overdreven gebaren, wat een komisch gezicht oplevert. We stappen in de voorste uit de rij en laten ons naar Mazy Be (grote markt) brengen. Het is een kleurrijke markt vol fruit, eten en meubels en een ideale plek om souvenirs te kopen, want het kost hier haast niets. Al gauw lopen we met tassen vol spullen en nemen we een Pousse Pousse om ons naar een nabijgelegen restaurant te laten brengen. Het ligt aan de zee en we zien er rijke Malagasies dineren met hun mobiele telefoontjes op tafel de uitgestald. We genieten nog één keer van kreeft en vis.
 |
| Tana Plaza |
Onze taxichauffeur staat alweer gereed om ons terug naar het
vliegveld te brengen. Als we daar aankomen blijken we maar net
op tijd te zijn om in een Twinotter te springen, een minuscuul
vliegtuigje met 2 ronkende motoren.
Als we aankomen in Tana gaan we op zoek naar een taxi. Een kereltje komt ons tegemoet, noemt een prijs en gebaart ons mee te lopen. 'De auto staat daar' zegt hij voortdurend maar we lopen al 5 minuten met de bagage te slepen tot we helemaal voorbij de politieposten zijn gelopen. We ruiken onraad, pakken gauw onze bagage en springen in iets met een taxibordje op het dak. 'Taxi clandestine' zegt de bestuurder smalend en wijst naar het kereltje. Die kijkt ons boos na en wenst ons waarschijnlijk van alles toe.
Na een lange rit door een druk Antananarivo arriveren we bij hotel Mellis, een ongezellig maar goedkoop hotel nabij Tana Plaza, de belangrijkste straat van deze stad. Voor het diner strijken we neer bij het sjieke, nabij gelegen Hotel de France wat hoofdzakelijk door westerse zakenlui wordt bezocht. Daar ontmoeten we zowaar de fransman uit ons bootavontuur weer. Met z'n drieën zakken we af aan de bar van het hotel. We eten uitgebreid in het restaurant tot laat in de avond.
| 
previous