|
|
|
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
10 |
11 |
12 |
13 |
14 |
15 |
16 |
17 |
18 |
19 |
20 |
21 |
22 |
23 |
24 |
25 |
26 |
27
|
Dag 18. Tanjona - Manambolosy
De volgende ochtend hebben we onze krachten hervonden en kunnen
na het ontbijt met frisse zin er tegenaan. We nemen afscheid van
Olivier - met wie ik verrassend goed kon communiceren in het Frans
aangezien hij over elk uitgeproken woord lang moest nadenken -
en we beginnen rond half 8 te lopen. We bevinden ons halverwege
het traject, 60 kilometer van Maroantsetra en 60 kilometer van
Mananara. Het weer is ons vandaag gunstig gezind: het is bewolkt,
dus vandaag geen brandende zon, en er staat een fris windje. Sulufunirina
Beau Michel (Suluf voor intimi), onze gids, probeert
telkens vervoer voor ons te regelen of voortijdige pauzes in te
lassen, maar wij blaken van de energie en tot hilariteit van de
dragers blijven we maar doorgaan.
We bereiken de grens tussen de
Maroantsetra en Mananara regio en ruilen onderweg een blikje sardines
voor lychee's - er wordt 5 kilo uit de boom geplukt. We steken
met een pirogue een brede rivier over. Zo'n 5 kilometer stroom
afwaarts bevindt zich een groot regenwoud waar nog lemuren voorkomen
en volgens Suluf maakt dit gebied een goede kans om een beschermd
park te worden.
Na de oversteek wacht ons een taai stuk bergopwaarts door een wat saai
gebied en ook de zon begint genadeloos te schijnen, maar wanneer
we het bijna hebben gehad stoppen we voor onze lunch en houden
2 uur pauze.
Ik neem een verfrissende duik in de Indische oceaan
aan een gigantisch ongerept verlaten strand en we zetten onze
tocht voort. De omgeving lijkt nu een beetje op een tropisch vakantie
eiland met grasveldjes vol palmbomen pal aan de oceaan, met wat
hutjes en een blauwe zee. De mensen die we af en toe tegen komen
groeten ons en wanneer we ergens uitrusten komen kinderen de vazaha's
bekijken, maar nooit naderen ze ons dichter dan 20 meter. Om
iets vragen doen ze al helemaal nooit.
We komen in een dorpje
en Suluf wil het kamp hier opslaan. Hij is bang dat we ons
eigenlijke doel, Manambolosy, niet zullen halen. Het dichtstbijzijnde
dorp is nog 5 kilometer, en Manambolosy nog eens 5. We besluiten
door te gaan naar het volgende dorp.
We snijden noodgedwongen een stuk
af. Er is een brug ingestort dus we gaan over het strand en een stuk met een
pirogue) en komen al na 40 minuten aan in het volgende dorpje
aan . Dus besluiten we, tot vreugde van de dragers, de laatste 5 kilometer
ook maar te overbruggen. Na een uur doemt Manambolosy op - een
dorp van betekenis in vergelijking met de voorgaande - en met
een laatste pirogue trip bereiken we het dorp. We hebben vandaag
40 kilometer gelopen en dat is te voelen in de benen. Maar enigzins
trots zijn we wel.
We zijn nu nog maar 20 kilometer van Mananara
vandaan. Manambolosy oogt als een soort wild west stadje. Hier
en daar is een generator en we vinden een hotely voor 4.000 ariary
(1,80 euro). Een betere optie dan kamperen op het strand - er hangt een flinke regenbui in de lucht. We nodigen alle jongens
uit voor een "koud" biertje, delen onze nootjes en rum
en de vazaha's kunnen - voor vandaag in elk geval - niet meer
stuk.
|
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
10 |
11 |
12 |
13 |
14 |
15 |
16 |
17 |
18 |
19 |
20 |
21 |
22 |
23 |
24 |
25 |
26 |
27
|
|
|
previous