|
|
|
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
10 |
11 |
12 |
13 |
14 |
15 |
16 |
17 |
18 |
19 |
20 |
21 |
22 |
23 |
24 |
25 |
26 |
27
|
Dag 20. Mananara
De volgende ochtend nemen we afscheid van Suluf - hij vindt een
Taxi Brousse terug naar Maroantsetra. Oliver de kok blijft bij
ons aangezien hij gids in opleiding is. Hij zal ons dus vergezellen
tot aan Soanierana Ivongo vanwaar de boot naar Ste Marie nemen.
Maar eerst hebben we nog 2 dagen in Mananara.
We verkassen vandaag
naar Hotel Aye Aye en Monsieur Roger - eigenaar van het gelijknamige
hotel en Aye Aye island - lijkt zeer chagrijnig. Desondanks spreken
we af dat we vanavond om half 5 naar zijn hotel komen voor een
bezoek aan zijn eiland.
In Aye Aye hotel hebben we de hele dag
plezier met de ravottende lemuren - een knuffelgekke, schele bruine
lemuur, een verlegen bruine lemuur en 2 brutale bamboelemuren die
over de tafels rennen, eten pikken en door de bomen slingeren.
Pal voor het hotel ligt het vliegveld en er arriveert vandaag bij
uitzondering een vliegtuigje met hooggeplaatst bezoek - een minister,
en het Marc Ravalomanana circus zet zich weer in beweging. Het
hele dorp verwelkomt de minister, zwaait met vlaggetjes en is
gehuld in de bekende t-shirts, en daarna vertrekt een joelende,
toeterende karavaan per fiets en motor voor een triomftocht door
het dorp. Als deze man niet herkozen wordt...
's Middags wandelen we naar
Chez Roger en zien ons vermoeden bevestigd: hij is zo ontstemd
over het feit dat we zijn vertrokken uit zijn hotel dat hij weigert
ons naar zijn eiland te brengen. En aangezien hij de eigenaar en
baas is, is zijn wil wet. Heel zuur, want een van onze hoofdrededenen
van ons bezoek aan Mananara is de Aye Aye in het het wild te zien,
maar meneer Roger zijn persoonlijke vete met Aye Aye hotel gooit
roet in het eten.
Het blijkt dat meneer
Roger onterecht in de veronderstelling verkeert dat wij 4 dagen
in zijn hotel zouden verblijven en op Aye Aye eiland wilden overnachten.
Een bijkomend probleem voor ons is dat in deze streek
de vanille en kruidnagel handel - en op kleinere schaal de
handel in kwarts, dat hier overal op de wegen te vinden is - veel
meer oplevert dan toerisme. Men is dus in z'n geheel niet geïnteresseerd
in Vazaha's. Dat verklaart ook waarom het Michel, naar eigen zeggen,
zo'n moeite kostte om vervoer voor ons te vinden naar
Mahambo.
Inmiddels blijkt iedereen op de hoogte van meneer Roger
zijn ongenoegen. We krijgen bezoek van mevrouw Marie Lousie (de
eerste vrouwelijke gids die we in Madagascar ontmoeten) maar ook
zei krijgt 0 op request. Normaal gesproken zou meneer Roger zijn
eiland ergens in mogen duwen, maar ik besluit eieren voor mijn
geld te kiezen en door het stof te gaan, want we willen perse
de Aye Aye zien.
Dat wordt nog eens versterkt door de documentaire
die we kijken in Aye Aye hotel; (op een reusachtig scherm via een
beamer) recentelijk opgenomen met Miranda Richardson; Final Chance
to Safe the Aye-Aye. Een prachtige film over Madagascar en haar
problemen in het algemeen en de Aye Aye in het bijzonder. We zien
de plekken voorbij flitsen die we vorige jaar bezochten en de
amerikaanse onderzoeker die we persoonlijk hebben ontmoet. We zien
de beelden van Aye Aye island en het obscure dier, dus verzoek
ik Marie Lousie om een tete-a-tete met Roger, morgen om 5 uur.
Dat zal na mijn tour naar Nosy Antafana zijn,
die ik vandaag heb geboekt, en ik doe hem alleen omdat mijn vrouw
met geen stok een boot in te krijgen is (zie reisverslag 2004).
Nosy Antafana (Ook bekend staand als Nosy Atafana maar uitgesproken
als Nosy Antafa) is een atol van 3 kleine koraal eilandjes in een
beschermd marinepark. Het is nog niet toeristisch ontgonnen en
dus moet er een beroep op ANGAP worden gedaan om onderzoekers
of een verdwaalde toerist met hun boot naar het eiland te vervoeren.
Dat ik van het eiland weet is te danken aan het feit dat we er
vorige jaar over heen vlogen. Ik heb er toen foto's van
geschoten die op mijn kantoor als wallpaper dienst deden en vaak
zat ik er naar te staren, naar dit prachtige onbekende bounty eilandje,
wat niet eens op de kaart staat, en beloofde mezelf dat ik er ooit
voet zou zetten..
|
1 |
2 |
3 |
4 |
5 |
6 |
7 |
8 |
9 |
10 |
11 |
12 |
13 |
14 |
15 |
16 |
17 |
18 |
19 |
20 |
21 |
22 |
23 |
24 |
25 |
26 |
27
|
|
|
previous